Komunikat prasowy w związku z wizytą prezydenta Dudy w Białym Domu

Komunikat prasowy w związku z wizytą prezydenta Dudy w Białym Domu

11 czerwca, 2019

Wizyta Prezydenta RP, dr Andrzeja Dudy i jego żony Agaty Kornhauser-Dudy w Białym Domu 12 czerwca 2019 r. potwierdza wieloletnie historyczne więzi między Stanami Zjednoczonymi a Polską i podkreśla zaangażowanie prezydenta Donalda Trumpa we wzmocnienie partnerstwa pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Polską. Polscy Amerykanie pochwalają nadchodzącą wizytę i mają nadzieję, że spotkanie prezydentów utoruje drogę do dalszego rozwoju wzajemnie korzystnych stosunków handlowych, a także do wzmocnienia regionalnych, europejskich ustaleń w zakresie bezpieczeństwa.

Pragniemy również przekazać obu przywódcom nasze rosnące zaniepokojenie różnymi problemami, które zagrażają harmonijnej współpracy politycznej i gospodarczej między Stanami Zjednoczonymi a Polską. Istnieje niepokojąco wzrastająca liczba ataków medialnych o podłożu politycznym i często rasistowskim na Polskę i godność Polaków w Stanach Zjednoczonych oraz za granicą. Rozprzestrzeniane są one wśród opinii publicznej, aby stworzyć sztuczną „dźwignię moralną” dla pozaprawnych roszczeń, mających na celu wymuszenie scedowania polskiej własności na rzecz organizacji „restytucyjnych”.

Historia II wojny światowej jest regularnie zniekształcana nie tylko przez główne kanały medialne, ale także przez urzędników Departamentu Stanu, dyplomatów amerykańskich, członków Kongresu USA, członków środowisk akademickich i grupy interesu skupione wokół amerykańsko-żydowskich organizacji „restytucyjnych”. Wprowadzają one w błąd opinię publiczną i nękają Polskę, forsując fałszywą narację o rzekomych „polskich obozach śmierci” i rzekomej polskiej „współodpowiedzialności za Holokaust”. Wybielają one zbrodnie niemieckie i niemieckich sprawców, skupiając sie na „złych Polakach” czy opisując II wojnę światową mówią jedynie o nazistach , a nie Niemcach. Nie wspominają one też nigdy o narodzie polskim pod niezmiernie brutalną niemiecką okupacją i o przeogromnych stratach ludzkich oraz materialnych poniesionych przez Polskę, które były proporcjonalnie większe niż straty jakiegokolwiek innego kraju. Często jednak słyszymy o „własności żydowskiej”, rzekomo skradzionej przez „złych Polaków”. Takie oczywiste zniekształcenia dotyczące II wojny światowej tworzą fałszywy obraz zacofanej, nacjonalistycznej, nietolerancyjnej i antysemickiej Polski.

Niedokładne, stronnicze i obraźliwe relacje na temat Polski wydają się celowo łączyć legalne i niekontrowersyjne sprawy zwrotu mienia, które są rutynowo rozpatrywane przez polskie sądy, z całkowicie nowymi, pozaprawnymi wymuszanymi na drodze szantażu „przekazania” tzw. „własności pozostawionej bezpotomnie i bezdziedzicznie” czy skompensowania rzekomo „skradzionych żydowskich aktywów”.

Ustawa publiczna 115-171, powszechnie znana jako S.447 i zwodniczo nazywana ustawą JUST, jest postrzegana przez wiele osób w społeczności polonijnej i w Polsce jako atak na polskie interesy narodowe oraz szkodząca dobrym stosunkom pomiędzy Polską a Stanami Zjednoczonymi. Restytucja „własności pozostawionej bezpotomnie i bezdziedzicznie”, zgodnie z ustawą 115-171, jest w rzeczywistości wymuszoną cesją polskich aktywów na rzecz podmiotów amerykańskich i zagranicznych, które są całkowicie niepowiązane z zmarłymi polskimi właścicielami. Ustawa jest niczym innym jak promocją, za aprobatą Stanów Zjednoczonych, gigantycznej kradzieży polskiego mienia!

Ustawa S.447 uchwalona przez Kongres Stanów Zjednoczonych w kwietniu 2018 r. i podpisana przez prezydenta Donalda Trumpa, choć wygląda pozornie na nieszkodliwą, próbuje legitymizować owe pozaprawne roszczenia wysuwane przez organizacje restytucyjne. Są one niczym innym jak wymuszoniami na drodze szantażu, ponieważ wszystkie nieruchomości które zostały pozostawione bezpotomnie i bezdziedzicznie, legalnie stały się własnością Skarbu Państwa polskiego, niezależnie od pochodzenia etnicznego lub religijnego zmarłych właścicieli. Przejście tej własności na rzecz Skarbu Państwa odbyło się zgodnie z obowiązującym prawem i tysiącletnimi tradycjami prawnymi panującymi w zachodniej cywilizacji.

Ponadto znacjonalizowane aktywa, zarówno prywatne, jak i komunalne, zostały zrekompensowane na podstawie traktatu między Stanami Zjednoczonymi a Polską z 1960 r. oraz polskiego ustawodawstwa z dnia 20 lutego 1997 r., które ustanowiło Komisję Regulacyjną ds. restytucji żydowskiej własności komunalnej. Ustawodawstwo z 1997 r. umożliwiło przekazanie ponad 2500 nieruchomości komunalnych, w tym synagog, cmentarzy czy ośrodków kultury, różnym, nowo tworzonym grupom żydowskim. Majątek komunalny, czasem całkowicie zniszczony w czasie wojny, w większości przypadków został przekazany w ich obecnym, odbudowanym stanie!

Jako polscy Amerykanie czujemy się zmuszeni zapytać, dlaczego Stany Zjednoczone stworzyły prawo, które ma bardzo niekorzystny wpływ na Polskę, sojusznika Stanów Zjednoczonych? Światowa Żydowska Organizacja Restytucyjna (WJRO), jedna z żydowskich organizacji restytucyjnych, która nie ma niemalże nic wspólnego z Polską i zmarłymi polskimi obywatelami pochodzenia żydowskiego, zażądała od polskiego państwa odszkodowania w wysokości TRZYSTU MILIARDÓW DOLARÓW! Jest to w przybliżeniu trzykrotność kwoty zapłaconej przez Niemcy na rzecz interesów żydowskich i państwa Izrael w latach 1953–2019!

Ustawa publiczna 115-171 stwarza nie tylko zły precedens prawny naruszający obowiązujące prawo własności, ale narusza również samą konstytucję Stanów Zjednoczonych. Prawo to przynosi korzyści tylko jednej grupie ofiar, ignorując pozostałe ofiary, które poniosły identyczne straty majątkowe podczas II wojny światowej. To preferencyjne traktowanie jednej grupy ocalałych z Holokaustu w stosunku do pozostałych osób, które przeżyły ludobójstwo, jest dyskryminacją ze względu na religię i pochodzenie etniczne.

Ustawa publiczna 115-171 (ustawa S.447) zasadniczo narusza warunki Traktatu z 1960 r. oraz umowy indemnizacyjnej między Stanami Zjednoczonymi a Polską, które uregulowały roszczenia obywateli USA wobec Polski za wszystkie nieruchomości znacjonalizowane po wojnie przez rząd komunistyczny. Polska podpisała takie umowy również z Kanadą i 12 krajami europejskimi: Wielką Brytanią, Francją, Szwajcarią, Norwegią, Szwecją, Danią, Belgią, Holandią, Luksemburgiem, Grecją, Austrią i Liechtensteinem. Należy podkreślić, że większość nieruchomości i aktywów skompensowanych na podstawie powyższych umów została wcześniej całkowicie zniszczona lub w znacznym stopniu splądrowana, wraz z otaczającą je infrastrukturą, przez nazistowskie Niemcy i Rosję Sowiecką.

Ustawa publiczna 115-171 (ustawa S.447) dopuszcza podwójną rekompensatę własności utraconej bezpotomnie i bezdziedzicznie przez europejskich Żydów, gdyż rekompensata ta została już raz dokonana przez Niemcy. Zgodnie z zobowiązaniem podjętym przez Niemcy w Protokole nr 2 do Umowy Luksemburskiej z 1952 r. między Republiką Federalną Niemiec, Izraelem i Konferencją na Rzecz Restytucji Mienia od Niemiec, Republika Federalna Niemiec przejęła pełną odpowiedzialność za politykę ludobójstwa dokonaną przez Niemiecką Trzecia Rzesza i wypłaciła Izraelowi na rzecz wyżej wspomnianej Konferencji sumę 450 milionów marek niemieckich za wszystkie nieruchomości, które zostały pozostawione bezpotomnie i bezdziedzicznie przez europejskich Żydów, którzy zginęli w czasie II wojny światowej.

Media amerykańskie często wygodnie zapominają, że Polska sama była zarówno pierwszą ofiarą niemieckiej Trzeciej Rzeszy, jak i po konferencji w Jałcie, łatwym łupem dla Związku Radzieckiego, który przez dziesięciolecia okupował, niszczył i terroryzował nasz kraj. Polska nigdy nie otrzymała od Niemiec i Rosji rekompensaty za straty ludzkie i materialne. Same straty materialne, spowodowane przez niemiecką Trzecią Rzeszę, zostały niedawno oszacowane przez grupę roboczą polskiego parlamentu na osiemset pięćdziesiąt miliardów dolarów.

Apelujemy do prezydenta Trumpa, aby podjął prawdziwy wysiłek w celu powstrzymania fałszowania historii Polski oraz zatrzymania prób realizacji pozaprawnych roszczeń na mocy ustawy publicznej 115-171 (ustawa S.447). Powodują one poważny dysonans i stanowią przeszkodę w rozwoju stosunków między Stanami Zjednoczonymi a Polską. Poprzez podjęcie powyższych działań prezydent Trump może naprawić nadszarpniętą reputację Stanów Zjednoczonych w Polsce. Tylko wtedy partnerstwo polsko-amerykańskie może dobrze rozwijać się i prosperować.

W świetle obchodzonej w tym roku 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej chcielibyśmy przypomnieć obu prezydentom, że ponoszą olbrzymią odpowiedzialność za zachowanie prawdy historycznej i obronę 
sprawiedliwości dziejowej.

Aby uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z Edwardem Jeśmanem pod numerem telefonu 310-291-2681 lub poprzez email president@pacsocal.org.


Podpisane przez:

Edward Wojciech Jeśman, Kongres Polonii Amerykańskiej Południowej Kalifornii

Urszula Oleksyn, Instytut Polonii

Janusz Sporek, Komitet Ochrony Pomnika Katyńskiego i Obiektów Historycznych

Dariusz Rutka, Polsko-Amerykańska Inicjatywa Strategiczna, Południowa Karolina

Szymon Tolak, Polsko-Amerykańska Inicjatywa Strategiczna, Massachusetts

Wojciech Mazur, Polsko-Amerykańska Inicjatywa Strategiczna, Connecticut

Peter Trela, Polsko-Amerykańska Inicjatywa Strategiczna, Kolorado

Andrzej Prokopczuk, Kongres Polonii Amerykańskiej w Północnej Kalifornii

Serdecznie zapraszamy inne organizacje do podpisywania powyższego apelu!

Related posts